การไม่ยุ่งเรื่องของชาวบ้าน คือคนที่มีคนวามสุขที่สุด เอาเวลาตรงนั้น ไปทำประโยชน์อย่างอื่นดีกว่าจ้า
ยุคนี้ใคร ๆ ก็ชอบกินเผือก มีแต่คนที่สนใจเรื่องคนอื่น อยากรู้เรื่องคนอื่น น้อยคนที่รู้จักตัวเอง สนใจตัวเองมากเท่าการสนใจเรื่องคนอื่น ซึ่งถ้าถามว่าการกระทำแบบนี้ผิดไหม ก็คงต้องบอกว่า “ไม่ผิด” แต่ถ้าว่าการกระทำแบบนี้ทำให้เจริญขึ้นไหม ก็คงต้องบอกว่า “ไม่” แล้วแบบนี้เราจะไปยุ่งเรื่องคนอื่นเพื่ออะไร เพราะถ้ามัวแต่สนอกสนใจ อยากรู้อยากเห็นแต่เรื่องคนอื่น แล้วเรื่องของตัวเองจะมีเวลาสนใจ ใส่ใจไหม ก็คงจะไม่..
การไม่ยุ่งเรื่องคนอื่นเป็นการอยู่ในศีลในธรรมอย่างหนึ่ง ซึ่งพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก สอนเรื่องการไม่เข้าไปยุ่งเรื่องคนอื่นไว้ว่า..
“อย่ายุ่งกับเรื่องของคนอื่น ภาวนามาก ๆ ดูตัวเองมาก ๆ หลวงปู่ชา สุภัทโท วัดหนองป่าพง จ.อุบลราชธานี ท่านเคยบอกว่า "ธรรมดาเราดูแต่คนอื่น 90 % ดูตัวเองแค่ 10 %" คือเราคอยดูแต่ความผิดของคนอื่น เพ่งโทษคนอื่น คิดแต่จะแก้ไขคนอื่น ต้องกลับเสียใหม่นะ ดูคนอื่นเหลือไว้ 10 % ดูเพื่อศึกษาว่าเมื่อเขาทำอย่างนั้น คนอื่นจะรู้สึกอย่างไร เพื่อเอามาสอนตัวเองนั่นแหละ แล้วเปลี่ยนมาดูตัวเอง พิจารณาตัวเอง 90 % จึงเรียกว่าปฏิบัติธรรมอยู่”
ส่วนหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ท่านก็ว่า “ยุ่งกับคนอื่นเท่าที่จำเป็น เรียนรู้กายใจตัวเองให้มาก เวลาทำงานต้องยุ่งกับคนก็ยุ่งไปตามหน้าที่ ยุ่งเท่าที่จำเป็น ถ้าไม่จำเป็น ไม่มีธุระอะไร ก็อย่าไปยุ่งกับคนอื่นเค้า คนที่ชอบไปยุ่งคนอื่น ภาวนาไม่ขึ้นหรอก เอาเวลามาเรียนรู้กาย เรียนรู้ใจตัวเองให้มากดีกว่า”
การใช้ชีวิตอยู่ในสังคมทุกวันนี้ทำให้เรามีแนวโน้มจะเป็นคนขี้เผือกมากขึ้น เพราะต้องพบปะผู้คน พูดคุยผูกมิตร ต้องทำงาน-เรียนร่วมกัน ไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบ ฯลฯ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อสร้างมนุษยสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ทำให้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข แต่สิ่งต่าง ๆ ที่หลายคนทำจนเป็นความเคยชินเหล่านี้ ก็อาจทำให้เผลอตัวไปยุ่งเรื่องชาวบ้านได้เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นเพราะหวังดีหรือหวังอะไรก็ตาม อะไรที่ไม่ใช่เรื่องของเราก็อย่าไปยุ่งเป็นดีที่สุด
ทางที่ดีควรพยายามสนใจคนอื่นให้น้อย ใส่ใจตัวเองให้มาก โดยเฉพาะการกระทำของคนอื่นยิ่งต้องใส่ใจให้น้อย เขาจะทำอะไรก็เรื่องของเขา ผิด-ถูกก็เป็นเรื่องของเขา และถึงแม้เขาจะทำไม่ดีกับเรา ก็ช่างเขา อย่าเอามาเป็นอารมณ์ที่เคียดแค้นใส่กัน ยุ่งเฉพาะแค่เรื่องของตัวเองก็พอ ดูว่าตัวเองขาดอะไร ต้องพัฒนาอะไร เพราะไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการรู้จิตใจตัวเองและทำให้ตัวเองมีความสุขอีกแล้ว..
คนเรานั้นมักมีหลายประเภทและจะมีอยู่ประเภทหนึ่งที่ชอบเรื่องของชาวบ้า น ชอบยุ่ง วุ่นว าย เรื่องของชาวบ้าน รู้หมดทุกเรื่อง คนประเภทนี้ จะชอบ มีความอยากรู้อยากเ็น เรื่องของคนอื่น โดยที่ไม่ต้องมีก็ได้ค่าจ้าง ชอบตำหนิ ว่าแต่คนอื่น และวันนี้เรามีบทความดีๆเกี่ยวกับการยุ่งเรื่องชาวบ้านกันคะ การที่คุณอยากรู้เรื่องคนอื่น ให้ถามตัวเองก่อ นว่า รู้จริง แค่ไหน ถึงไปวุ่ นว า ย กับชีวิ ตคนอื่น บางคน ห ล ง ตัวเอง คิดว่าผ่านโล กม าเยอะ ตัวเองเก่ง ตัวเองรู้ทุกเรื่อง
ใครจะทำอะไร พูดอะไร รีบเสนอตัวเข้าไปก่อน
ทำตัวเป็น ผู้ พิ พ า ก ษ า ตัดสินว่าคนนั้น ผิ ด คนนี้ ถู ก ทั้งๆ ที่ไม่มีใครถาม ทุกคนมี เห ตุ ผ ล ส่ ว นตัว
ถ้าเราไม่ได้อยู่ ณ จุดนั้น ยิ่งไม่ควรพูดเยอะ บางทีตัวเองยัง ไม่รอ ด ดั นไปหาทางอ oก
ให้เรื่ องช า วบ้า น จะให้คำปรึ กษ า ต้องแน่ใจว่าเขาอย า กฟัง ไม่ใช่ไป วุ่ น ว า ย เรื่องค นอื่น
เพราะ แค่อย ากอ ว ดรู้ หรือ แค่อย ากรู้อย า กเห็น ยุ่ งเรื่องช า วบ้ าน โดยที่ไม่มีใคร ต้องการ เขาอาจไม่มองว่า เก่ง แต่จะมองว่า ยุ่ งไม่เข้าเรื่อง
พร่ำสอนคนอื่นไปเรื่oยเปื่oย ค อ ยตัดสินคนอื่นอยู่ตล อด ทำแบบนั้นผิด ต้องทำแบบนี้ถึงจะถู ก แต่ตัวเองยังไม่มีอะไรเป็นชิ้ นเป็ นอัน
บo กคนอื่นให้ทำตามอย่ างโน้ นอย่ างนี้ แล้วจะดี แต่ตัวเองกลับไม่ทำ หรือ ถ้าทำก็ทำตรงกันข้าม ถ้าอย ากให้ใครทำตาม จงทำให้สำเร็ จเป็นตั วอย่ าง
เพราะ การกระทำ นั้นเป็นแบบอย่ างที่ดี และ ชัดเจน มากกว่า คำพูด รู้ดีแค่ไหน ก็ไม่ควรไป วุ่ น ว า ย กับชีวิตคนอื่น
ขอบคุณที่มา narukdee
อย่าให้คำพูดของใคร มาทำให้ใจเราแย่ลง
'เราต้องรักตัวเองให้เป็น'
เพิ่มความภูมิใจในตัวเองจากการทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น ทุกคนมีสิทธิโดยสมบูรณ์ที่จะภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น (ที่ไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน)
ทุกคนล้วนแตกต่างกัน เจอปัญหาแตกต่างกัน แต่แต่ละคนก็เหมือนจะมองว่าปัญหาที่ตัวเองมี เป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตตนทั้งนั้น
ความทุกข์คือสิ่งที่ทุกชีวิตต้องเจอ แต่เราต้องค่อย ๆ บรรเทาความทุกนั้นด้วย 'ปัญญา' เหมือนจุดเทียนในที่มืด อย่าหาทางออกที่ทำร้ายคนที่รักเรา ที่หวังดี เคยมีบุญคุณต่อเรา อย่าหาทางออกที่ทำร้ายตัวเอง ทำให้ตัวเองเป็นทุกข์
คนเข้มแข็ง จะเจอปัญหาที่ยิ่งใหญ่เสมอ
คำพู ดบางคำ ทำ ร้ า ย คนฟังได้น่าดู ถ้าจะให้ไม่แคร์เนี่ย ทำได้ยากแน่นอน
ฉันเคยรู้สึกแย่ กับคำพูดแย่ ๆ ของคนหลายคน คำพูดของเขาทำให้เราหมดความนับถือตัวเอง
บางครั้งมันอาจถึงขนาด ทำให้ชีวิ ตเปลี่ยนไป บั่นทอนสุขภาพกายและใจ
คำพูดทิ้ง ย า พิ ษ ไว้ในใจเรา แล้วก็หนีลอยนวล คนที่แย่คือคนฟังสิ…
ฉันเลยเปลี่ยนความคิดใหม่ พยายามหาเหตุผลเพื่อเข้าใจพวกเขา คนที่ชอบติข้อบกพร่อง
ตอกย้ำ ป ม ด้อยของคนอื่น เพราะต้องการให้ตัวเองดูดี คนพวกนี้มี ป ม ด้อยในใจ ชอบสร้างคุณค่าให้ตัวเอง
โดยการติคนอื่น เพื่อลดคุณค่าของคนอื่น จิตใจเขาขุ่นมัว มองไม่เห็นความดี ความสวยงาม และสิ่งดี ๆ ในตัวคนอื่น เพื่อนำมาพูดถึง
บ่อยครั้งที่เรามักเจอคำพูดแย่ ๆ จากคนรอบข้าง ถ้าไม่รู้จักดูแลจิตใจ ความรู้สึกของตัวเอง เราจะถูกบั่นทอนทีละนิด…
คนข้าง ๆ ฉันคนหนึ่ง ชอบล้อ ป ม ด้อยของคนอื่น ด้วยคำพูด รุ น แ ร ง แล้วหัวเราะอย่างมีความสุข ว่าคนนั้นขาใหญ่ ว่าคนนี้ตัวดำ
ยิ่งถ้าเขาล้อใคร แล้วคนฟังนั่ง ป า ด น้ำตา เขายิ่งมีความสุข ที่สำคัญคนที่เขาติ ก็เป็นเพื่อนที่แสนดีของเขาทั้งนั้น…
ฉันพยายามเข้าใจเขา เพื่อดูแลหัวใจตัวเอง ไม่ให้ถูกบั่นทอนไปตามคำพูดของคนประเภทนี้ เข้าใจอย่างเดียวไม่พอ ต้องหาทางตอบโต้
เพื่อสะกิดให้เขารู้ตัวว่าเขากำลังติเราอยู่ เพราะเขาจะอาย และรู้ตัว แต่ถ้าเราไปโวยวาย อับอาย เขาจะยิ่งสนุก และทำบ่อยขึ้น
พอเขาว่าอะไรมา ฉันจะทำเฉย ๆ เดี๋ยวเขาหมดสนุกก็เลิกไปเอง ถ้ายังไม่เลิกต้องหาคำพูดเจ็บ ๆ ตอบโต้ไปบ้าง
(อย่าว่าฉันร้า ยนะ) แค่อยากให้เขารู้ตัว แล้วได้ผลด้วย เขาจะเงียบไปพักใหญ่ ๆ เชียว ที่สำคัญใจเราต้องหนักแน่น อย่าหวั่นไหว
ที่เขาว่ามา เป็น ป ม ด้อยของเราก็จริง แต่คนเราเลือกเกิดไม่ได้ ที่เขาติมาเพราะเขามองหาส่วนแย่ ๆ ของเราต่างหาก ที่ดีๆ ก็มี แต่เขาไม่พูด
ตัวเราย่อมรู้ตัวเองดีที่สุด เชื่อในคุณค่าของตัวเอง ไว้ใจตัวเอง ดูแลหัวใจของเราให้ดี เรียนรู้ที่จะปฏิเสธคำพูดแย่ ๆ จากคนอื่น
รู้แหล่งที่มาอย่างมีเหตุผล แล้วจะไม่มีอะไรมาบั่นทอนหัวใจเราได้เลย…
ขอขอบคุณที่มา: kru-somsri
ต้นทุนชีวิต..ไม่ดี ไม่ได้แปลว่า วันข้างหน้า จะมีเหมือนคนอื่นไม่ได้
บางคนมาก..บางคนน้อย..บางคนโคตรน้อยยยยย..ชีวิตบางคนน่าสงสารมาก
เกิดมาพร้อมกับความยากลำบากโดยกำเนิด แต่เขาก็สู้ พยายามฟันฝ่ามันมาจนทุกวันนี้
ถ้าให้เทียบความยากลำบากของเรา บางครั้งพอเอาไปเปรียบกับคนอื่น
มันดูเล็กน้อยเสียเหลือเกิน..บอกตัวเองเถอะว่า..เรามีแค่นี้ก็โชคดีมากแล้ว
เอาชีวิตคนอื่นเป็นแรงผลักดัน พยายามทำชีวิตตัวเองให้มีความสุขบ่อยๆ
“บางครั้งเราไม่ต้องมีมันไปเสียทุกอย่างหรอก เพราะคนที่มีทุกอย่างบางครั้งก็ไม่ใช่คนที่มีความสุข”
แต่คนที่มีความสุข คือคนที่รู้จักคุณค่าของชีวิตที่เขามีในปัจจุบัน ชีวิตนี้.. เราพาอะไรไปไม่ได้เลยสักอย่าง
ยิ่งเราถวิลหาจนหลงลืมความสวยงามของชีวิต เราก็เหมือนคนที่ดวงตามืดบอดขึ้นไปทุกที ต้นทุนทุกคนไม่เคยเท่ากัน..
ความพยายามของแต่ละคนไม่เคยเท่ากัน แต่โอกาสในการมีความสุข เราเชื่อว่าเท่ากัน
(ถ้าเราเปิดรับมันให้เข้ามาในชีวิต) มองให้เห็นความสุขในชีวิตบ่อยๆ นะ รักมันในแบบที่มันเป็น..
และถ้าหากเราสามารถทำอะไรสักอย่างได้ จงเปลี่ยนแปลงและทำมันให้ดีขึ้น
เตือนสติได้ดีมาก เมื่อคนเราเกิดมา มีต้นทุนชีวิตที่ไม่เท่ากัน
ณ โรงพบาลแห่งหนึ่ง คุณยท่านหนึ่ง มาหาหมอ หลังจากคุณหมอตรวจเรียบร้อยแล้ว และ สั่งจ่าย ห้องเก็บเงิน เรียกชื่อย เพื่อจ่ายเงินค่า
คุณย ควักเงินแบงค์ 20 มา 1 ใบ พนักงานเก็บเงิน แจ้งค่า จำนวน 55 บาท ยบอกไม่มีเงินเลย ยมีแบงค์ 20 ใบเดียว…!!
พ ร ะ ส ง ฆ์ รูปหนึ่ง นั่งอยู่หน้าห้องจ่ายพอดี ซึ่งกำลังรอรับเหมือนกัน ได้ยินทุกอย่าง
เลยถามพนักงานว่ายเป็นอะไรละโยม พนักงานบอกว่า … ยไม่มีเงินจ่ายค่าคะ
พ ร ะ เลยช่วยย จ่ายค่าให้ย จำนวน 55 บาท
ย กราบขอบคุณ พ ร ะ ส ง ฆ์ รูปนั้น หลังจากนั้น ยกลับมานั่งที่เก้าอี้ ยเดินด้วยความลำบาก เพราะปวดหลัง ยเดินมานั่งข้างๆ พ ร ะ เลยพูดคุยกันระหว่างยรอรับ
พ ร ะ : ️ยมากับใครละ
ย : ยมากับเพื่อนบ้าน เขามาเอา ยเลยมากับเขา จะได้ไม่ต้องเสียค่ารถ
พ ร ะ : ทำไมลูกๆ หลานๆ ของย ไม่มาด้วย ยเดินแทบไม่ไหวแล้วนะ
ย :️ ลูกของย ไม่ได้มาสนใจอะไรยหรอก เราไม่มีเงินให้เขา
แล้วเขาไม่สนใจยหรอก ยมีตังค์ 120 บาท ยบอกยจะไปหาหมอ
มันยังเอาของยไป 100 บาท ยเลยเหลือ 20 บาท
นี้แหล่ะ เงินคนแก่ออก (เงินผู้สูงอายุ) ลูกก็มาเอาไปหมด เหลือไว้ให้ย 20 บาท
พ ร ะ : ( พ ร ะ ส ง ฆ์ อึ้งเลย ถึงกับหน้าซีด) เกือบ 10 โมงแล้ว ถามยว่า ยกินข้าวหรือยัง
ย : ยยังไม่ได้กินข้าวเลยตั้งแต่เช้า ยมาตั้งแต่เช้ารีบมารอคิว
เพราะคิวว กว่าหมอจะมาจากคลินิคที่บ้าน เพื่อมาเข้าเวรที่โรงพบาล ยก็รอจนหิว
พ ร ะ :️ แล้วยหิวไหมละ
ย : ยก็หิวอยู่ แต่ยจะไปกินที่บ้าน ยไม่มีตังค์ซื้อข้าวกินหรอก
พ ร ะ : งั้น อาตมา พายไปกินข้าวนะ ยจะได้ไม่หิว
หลังจากยรับแล้ว พ ร ะ ส ง ฆ์ ก็พายไปกินข้าว ยกินราดหน้า 1 จาน กับน้ำ 1 ขวด
หลังจากกินข้าวเสร็จ ยมานั่งรอเพื่อนบ้านเพื่อจะกลับ
เพื่อนบ้านยยังไม่เสร็จจากการพบหมอ เพราะหมอมาช้ามาก
ที่บรรยมาทั้งหมดนี้ไม่ได้ต้องการอะไร แค่อกบอกลูกๆ หลานๆ ทุกคนว่า …
“แม่ไม่มีทั้งหมดที่จะให้ แต่ลูกๆ หลานๆ จะได้ทั้งหมดที่แม่มี”
อกให้ลูกๆ หลานๆ หันกลับมาดูแลท่านสักนิด ก่อนที่ท่านจะไม่อยู่กับคุณ ในวันที่คุณคิดได้
ขอขอบคุณที่มา จาก พ ร ะ วาสิฏฐีตโร สิงห์โหมุณี
มันไม่สำคัญว่า ตอนคุณรวยใครอยู่กับคุณ ที่สำคัญคือตอนคุณไม่เหลืออะไร ใครยังอยู่กับคุณ
ถ้าคุณเป็นคนที่เคยประสบความสำเร็จในชีวิตทั้งเรื่องงาน ครอบครัว เงินทองมากมายแล้วเช่นถ้าวันนึงธุรกิจคุณล้มแบบไม่ได้ตั้งตัว ไม่เหลือเงินสักบาทไม่เหลือใครเลยในชีวิต เป็นหนี้สินเป็นล้ๅนๆ
คุณจะประคองตัวเองขึ้นมาอย่ างไร แล้วคุณจะเริ่มทำอะไรเป็นอันดับแรกในวันที่คุณล้มแล้วถ้าคุณตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าแม้แต่ที่นอนก้อยังไม่มีคุณจะสู้กับชีวิตที่เหลือได้อย่ างไร
สิ่งที่คุณจะได้ เรียนรู้ ในวันที่คุณสูญเ สียทุกสิ่งในวันที่คุณล้ม น้ำใจหากไม่วั ดไม่รู้ตื้นลึก คนไม่คบกัน คงไม่รู้นิสัย
ในวันที่สุญเ สียทุกสิ่งสามารถพิสูจน์และรับรู้นิสัยคนได้คบกันระยะสั้นให้ดูอา รมณ์คนกันย าวนานให้ศึกษานิสัยใจคอ คบกันตลอดชีวิต เลือกคบคนมีคุณธรรม
ในวันที่คุณล้ม และ สิ่งที่แน่นอนที่สุดคือ การเสแ สร้งไม่มีวันแลกความจริงใจได้ บางครั้งดูคน ผิดไปไม่ใช่เพราะว่าตๅบ อด แต่เพราะเราอาจใจดีเกินไป บางทีช่วยคนผิด ไม่ใช่เพราะว่าโ ง่
แต่ เพราะ มีน้ำใจมากเกินไป บางทีลองล้มลงบ้างก็ดี จะได้รู้ว่าใครเคียงข้างเราผู้ชาย เปรียบเหมือนสุ นัขจิ้งจอก หากเลือกถูกจะปกป้องคุณ หากเลือกผิดจะทำร้ ายคุณ
ผู้หญิง เปรียบเหมือนงู หากเลือกถูก จะคลอเคลียคุณหากเลือกผิด จะพ่น พิ ษ ใส่คุณ เพื่อนฝูงเปรียบเหมือนถนนหนทาง
หากเลือกถูก จะนำพาสู่ทางสะดวก หากเลือกผิด จะพาคุณหลงทางคนเสแ สร้ง เดินไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็หายไปจากสายตาคุณ คนจริงใจ เดินไปเรื่อยๆ
สุดท้ายก็เดินเข้าไปในใจคุณ ในวันที่คุณสู ญเสีย ทุกๆอย่ างคุณจะได้เห็นทุกๆสิ่ง และ นิสัยของทุกๆคน วันที่เราไม่เหลืออะไร
คือวันที่เราจะได้เห็นอะไร คนที่ยังมีครบแทบจะไม่รู้สึกอะไรกับประโยคนี้แต่คนที่เคยก้าวผ่าน คำว่าชีวิตนี้จากเคยมี เคยได้ เคยเป็น
แล้ววันหนึ่งแทบไม่เหลืออะไรสักอย่ าง โดดเดี่ยว สิ้นหวังเหลียวหาใครสักคนไม่มี เป็นความรู้สึกเ เย่
ที่ย ากจะบรรย ายมันออกมาได้หมด สิ่งเหล่านี้ ไม่ได้ใช้สิทธิ์พิเศษแลกมาแต่ทุกๆ คนมีสิทธิ์ที่จะได้เท่าเทียมกัน คุณจะรู้ได้ทันที่ว่า ใครคบคุณเพื่อผลประโยชน์
ใครคบคุณเพื่อหวังผลอะไรบางอย่ าง ใครอยู่เคียงข้างย ามคุณลำบๅกใครจากไปย ามที่คุณหมดสิ้นทุกสิ่งอย่ าง ในวันที่คุณล้ม แหละนี่คือเหตุผล
ว่าทำไมเราต้องอยู่คนเดียวให้เป็น ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเองให้ได้และ รักตัวเองให้มากพอ แม้วันหนึ่งไม่มีใครรัก เรายังเหลือตัวเราที่ยังรักตัวเอง
เพราะไม่ว่าชีวิตจะเจอ เรื่องราวที่ก้าวผ่านย ากที่สุด สุดท้ายก็มีแค่ตัวเราที่ต้องผ่านไปให้ได้แล้วเมื่อผ่านไปได้ คุณจะรู้ว่าคนที่ยังอยู่ สำคัญมากกว่าคนที่หายไปแน่นอน
แล้วเมื่อคนที่หายไป อย ากเดินกลับมาอีกครั้ง เขาจะทำให้เรารู้ว่าชีวิตเรา ไม่จำเป็นต้องมีเขาเหล่านั้น ก็ได้คุณจะต าสว่าง ในวันที่คุณล้มลง
อย่ างน้อยที่ผ่านมาตั้งแต่เกิดถึงตอนนี้ชีวิตก็ได้กำไรมาตลอดอยู่แล้ว คงค่อยๆคิดทบทวนเหตุ และ ผล แล้วลงมือทำ แค่ไม่อยู่เฉยๆก็ชีวิตก็ไม่จนมุม ชีวิตก็ไม่ถอยหลังแล้ว
สิ่งสำคัญคือ โชคดีที่ยังมี ชีวิตอยู่ ให้ได้เรียนรู้ในวันที่คุณล้มลง ได้ต าสว่างและเข้าใจอะไรมากขึ้น
ขอบคุณแหล่งที่มา pentahugs com
