การไม่ยุ่งเรื่องของชาวบ้าน คือคนที่มีคนวามสุขที่สุด เอาเวลาตรงนั้น ไปทำประโยชน์อย่างอื่นดีกว่าจ้า
ยุคนี้ใคร ๆ ก็ชอบกินเผือก มีแต่คนที่สนใจเรื่องคนอื่น อยากรู้เรื่องคนอื่น น้อยคนที่รู้จักตัวเอง สนใจตัวเองมากเท่าการสนใจเรื่องคนอื่น ซึ่งถ้าถามว่าการกระทำแบบนี้ผิดไหม ก็คงต้องบอกว่า “ไม่ผิด” แต่ถ้าว่าการกระทำแบบนี้ทำให้เจริญขึ้นไหม ก็คงต้องบอกว่า “ไม่” แล้วแบบนี้เราจะไปยุ่งเรื่องคนอื่นเพื่ออะไร เพราะถ้ามัวแต่สนอกสนใจ อยากรู้อยากเห็นแต่เรื่องคนอื่น แล้วเรื่องของตัวเองจะมีเวลาสนใจ ใส่ใจไหม ก็คงจะไม่..
การไม่ยุ่งเรื่องคนอื่นเป็นการอยู่ในศีลในธรรมอย่างหนึ่ง ซึ่งพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก สอนเรื่องการไม่เข้าไปยุ่งเรื่องคนอื่นไว้ว่า..
“อย่ายุ่งกับเรื่องของคนอื่น ภาวนามาก ๆ ดูตัวเองมาก ๆ หลวงปู่ชา สุภัทโท วัดหนองป่าพง จ.อุบลราชธานี ท่านเคยบอกว่า "ธรรมดาเราดูแต่คนอื่น 90 % ดูตัวเองแค่ 10 %" คือเราคอยดูแต่ความผิดของคนอื่น เพ่งโทษคนอื่น คิดแต่จะแก้ไขคนอื่น ต้องกลับเสียใหม่นะ ดูคนอื่นเหลือไว้ 10 % ดูเพื่อศึกษาว่าเมื่อเขาทำอย่างนั้น คนอื่นจะรู้สึกอย่างไร เพื่อเอามาสอนตัวเองนั่นแหละ แล้วเปลี่ยนมาดูตัวเอง พิจารณาตัวเอง 90 % จึงเรียกว่าปฏิบัติธรรมอยู่”
ส่วนหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ท่านก็ว่า “ยุ่งกับคนอื่นเท่าที่จำเป็น เรียนรู้กายใจตัวเองให้มาก เวลาทำงานต้องยุ่งกับคนก็ยุ่งไปตามหน้าที่ ยุ่งเท่าที่จำเป็น ถ้าไม่จำเป็น ไม่มีธุระอะไร ก็อย่าไปยุ่งกับคนอื่นเค้า คนที่ชอบไปยุ่งคนอื่น ภาวนาไม่ขึ้นหรอก เอาเวลามาเรียนรู้กาย เรียนรู้ใจตัวเองให้มากดีกว่า”
การใช้ชีวิตอยู่ในสังคมทุกวันนี้ทำให้เรามีแนวโน้มจะเป็นคนขี้เผือกมากขึ้น เพราะต้องพบปะผู้คน พูดคุยผูกมิตร ต้องทำงาน-เรียนร่วมกัน ไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบ ฯลฯ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อสร้างมนุษยสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ทำให้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข แต่สิ่งต่าง ๆ ที่หลายคนทำจนเป็นความเคยชินเหล่านี้ ก็อาจทำให้เผลอตัวไปยุ่งเรื่องชาวบ้านได้เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นเพราะหวังดีหรือหวังอะไรก็ตาม อะไรที่ไม่ใช่เรื่องของเราก็อย่าไปยุ่งเป็นดีที่สุด
ทางที่ดีควรพยายามสนใจคนอื่นให้น้อย ใส่ใจตัวเองให้มาก โดยเฉพาะการกระทำของคนอื่นยิ่งต้องใส่ใจให้น้อย เขาจะทำอะไรก็เรื่องของเขา ผิด-ถูกก็เป็นเรื่องของเขา และถึงแม้เขาจะทำไม่ดีกับเรา ก็ช่างเขา อย่าเอามาเป็นอารมณ์ที่เคียดแค้นใส่กัน ยุ่งเฉพาะแค่เรื่องของตัวเองก็พอ ดูว่าตัวเองขาดอะไร ต้องพัฒนาอะไร เพราะไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการรู้จิตใจตัวเองและทำให้ตัวเองมีความสุขอีกแล้ว..
คนเรานั้นมักมีหลายประเภทและจะมีอยู่ประเภทหนึ่งที่ชอบเรื่องของชาวบ้า น ชอบยุ่ง วุ่นว าย เรื่องของชาวบ้าน รู้หมดทุกเรื่อง คนประเภทนี้ จะชอบ มีความอยากรู้อยากเ็น เรื่องของคนอื่น โดยที่ไม่ต้องมีก็ได้ค่าจ้าง ชอบตำหนิ ว่าแต่คนอื่น และวันนี้เรามีบทความดีๆเกี่ยวกับการยุ่งเรื่องชาวบ้านกันคะ การที่คุณอยากรู้เรื่องคนอื่น ให้ถามตัวเองก่อ นว่า รู้จริง แค่ไหน ถึงไปวุ่ นว า ย กับชีวิ ตคนอื่น บางคน ห ล ง ตัวเอง คิดว่าผ่านโล กม าเยอะ ตัวเองเก่ง ตัวเองรู้ทุกเรื่อง
ใครจะทำอะไร พูดอะไร รีบเสนอตัวเข้าไปก่อน
ทำตัวเป็น ผู้ พิ พ า ก ษ า ตัดสินว่าคนนั้น ผิ ด คนนี้ ถู ก ทั้งๆ ที่ไม่มีใครถาม ทุกคนมี เห ตุ ผ ล ส่ ว นตัว
ถ้าเราไม่ได้อยู่ ณ จุดนั้น ยิ่งไม่ควรพูดเยอะ บางทีตัวเองยัง ไม่รอ ด ดั นไปหาทางอ oก
ให้เรื่ องช า วบ้า น จะให้คำปรึ กษ า ต้องแน่ใจว่าเขาอย า กฟัง ไม่ใช่ไป วุ่ น ว า ย เรื่องค นอื่น
เพราะ แค่อย ากอ ว ดรู้ หรือ แค่อย ากรู้อย า กเห็น ยุ่ งเรื่องช า วบ้ าน โดยที่ไม่มีใคร ต้องการ เขาอาจไม่มองว่า เก่ง แต่จะมองว่า ยุ่ งไม่เข้าเรื่อง
พร่ำสอนคนอื่นไปเรื่oยเปื่oย ค อ ยตัดสินคนอื่นอยู่ตล อด ทำแบบนั้นผิด ต้องทำแบบนี้ถึงจะถู ก แต่ตัวเองยังไม่มีอะไรเป็นชิ้ นเป็ นอัน
บo กคนอื่นให้ทำตามอย่ างโน้ นอย่ างนี้ แล้วจะดี แต่ตัวเองกลับไม่ทำ หรือ ถ้าทำก็ทำตรงกันข้าม ถ้าอย ากให้ใครทำตาม จงทำให้สำเร็ จเป็นตั วอย่ าง
เพราะ การกระทำ นั้นเป็นแบบอย่ างที่ดี และ ชัดเจน มากกว่า คำพูด รู้ดีแค่ไหน ก็ไม่ควรไป วุ่ น ว า ย กับชีวิตคนอื่น
ขอบคุณที่มา narukdee
อย่าให้คำพูดของใคร มาทำให้ใจเราแย่ลง
'เราต้องรักตัวเองให้เป็น'
เพิ่มความภูมิใจในตัวเองจากการทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น ทุกคนมีสิทธิโดยสมบูรณ์ที่จะภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น (ที่ไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน)
ทุกคนล้วนแตกต่างกัน เจอปัญหาแตกต่างกัน แต่แต่ละคนก็เหมือนจะมองว่าปัญหาที่ตัวเองมี เป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตตนทั้งนั้น
ความทุกข์คือสิ่งที่ทุกชีวิตต้องเจอ แต่เราต้องค่อย ๆ บรรเทาความทุกนั้นด้วย 'ปัญญา' เหมือนจุดเทียนในที่มืด อย่าหาทางออกที่ทำร้ายคนที่รักเรา ที่หวังดี เคยมีบุญคุณต่อเรา อย่าหาทางออกที่ทำร้ายตัวเอง ทำให้ตัวเองเป็นทุกข์
คนเข้มแข็ง จะเจอปัญหาที่ยิ่งใหญ่เสมอ
คำพู ดบางคำ ทำ ร้ า ย คนฟังได้น่าดู ถ้าจะให้ไม่แคร์เนี่ย ทำได้ยากแน่นอน
ฉันเคยรู้สึกแย่ กับคำพูดแย่ ๆ ของคนหลายคน คำพูดของเขาทำให้เราหมดความนับถือตัวเอง
บางครั้งมันอาจถึงขนาด ทำให้ชีวิ ตเปลี่ยนไป บั่นทอนสุขภาพกายและใจ
คำพูดทิ้ง ย า พิ ษ ไว้ในใจเรา แล้วก็หนีลอยนวล คนที่แย่คือคนฟังสิ…
ฉันเลยเปลี่ยนความคิดใหม่ พยายามหาเหตุผลเพื่อเข้าใจพวกเขา คนที่ชอบติข้อบกพร่อง
ตอกย้ำ ป ม ด้อยของคนอื่น เพราะต้องการให้ตัวเองดูดี คนพวกนี้มี ป ม ด้อยในใจ ชอบสร้างคุณค่าให้ตัวเอง
โดยการติคนอื่น เพื่อลดคุณค่าของคนอื่น จิตใจเขาขุ่นมัว มองไม่เห็นความดี ความสวยงาม และสิ่งดี ๆ ในตัวคนอื่น เพื่อนำมาพูดถึง
บ่อยครั้งที่เรามักเจอคำพูดแย่ ๆ จากคนรอบข้าง ถ้าไม่รู้จักดูแลจิตใจ ความรู้สึกของตัวเอง เราจะถูกบั่นทอนทีละนิด…
คนข้าง ๆ ฉันคนหนึ่ง ชอบล้อ ป ม ด้อยของคนอื่น ด้วยคำพูด รุ น แ ร ง แล้วหัวเราะอย่างมีความสุข ว่าคนนั้นขาใหญ่ ว่าคนนี้ตัวดำ
ยิ่งถ้าเขาล้อใคร แล้วคนฟังนั่ง ป า ด น้ำตา เขายิ่งมีความสุข ที่สำคัญคนที่เขาติ ก็เป็นเพื่อนที่แสนดีของเขาทั้งนั้น…
ฉันพยายามเข้าใจเขา เพื่อดูแลหัวใจตัวเอง ไม่ให้ถูกบั่นทอนไปตามคำพูดของคนประเภทนี้ เข้าใจอย่างเดียวไม่พอ ต้องหาทางตอบโต้
เพื่อสะกิดให้เขารู้ตัวว่าเขากำลังติเราอยู่ เพราะเขาจะอาย และรู้ตัว แต่ถ้าเราไปโวยวาย อับอาย เขาจะยิ่งสนุก และทำบ่อยขึ้น
พอเขาว่าอะไรมา ฉันจะทำเฉย ๆ เดี๋ยวเขาหมดสนุกก็เลิกไปเอง ถ้ายังไม่เลิกต้องหาคำพูดเจ็บ ๆ ตอบโต้ไปบ้าง
(อย่าว่าฉันร้า ยนะ) แค่อยากให้เขารู้ตัว แล้วได้ผลด้วย เขาจะเงียบไปพักใหญ่ ๆ เชียว ที่สำคัญใจเราต้องหนักแน่น อย่าหวั่นไหว
ที่เขาว่ามา เป็น ป ม ด้อยของเราก็จริง แต่คนเราเลือกเกิดไม่ได้ ที่เขาติมาเพราะเขามองหาส่วนแย่ ๆ ของเราต่างหาก ที่ดีๆ ก็มี แต่เขาไม่พูด
ตัวเราย่อมรู้ตัวเองดีที่สุด เชื่อในคุณค่าของตัวเอง ไว้ใจตัวเอง ดูแลหัวใจของเราให้ดี เรียนรู้ที่จะปฏิเสธคำพูดแย่ ๆ จากคนอื่น
รู้แหล่งที่มาอย่างมีเหตุผล แล้วจะไม่มีอะไรมาบั่นทอนหัวใจเราได้เลย…
ขอขอบคุณที่มา: kru-somsri
ต้นทุนชีวิต..ไม่ดี ไม่ได้แปลว่า วันข้างหน้า จะมีเหมือนคนอื่นไม่ได้
บางคนมาก..บางคนน้อย..บางคนโคตรน้อยยยยย..ชีวิตบางคนน่าสงสารมาก
เกิดมาพร้อมกับความยากลำบากโดยกำเนิด แต่เขาก็สู้ พยายามฟันฝ่ามันมาจนทุกวันนี้
ถ้าให้เทียบความยากลำบากของเรา บางครั้งพอเอาไปเปรียบกับคนอื่น
มันดูเล็กน้อยเสียเหลือเกิน..บอกตัวเองเถอะว่า..เรามีแค่นี้ก็โชคดีมากแล้ว
เอาชีวิตคนอื่นเป็นแรงผลักดัน พยายามทำชีวิตตัวเองให้มีความสุขบ่อยๆ
“บางครั้งเราไม่ต้องมีมันไปเสียทุกอย่างหรอก เพราะคนที่มีทุกอย่างบางครั้งก็ไม่ใช่คนที่มีความสุข”
แต่คนที่มีความสุข คือคนที่รู้จักคุณค่าของชีวิตที่เขามีในปัจจุบัน ชีวิตนี้.. เราพาอะไรไปไม่ได้เลยสักอย่าง
ยิ่งเราถวิลหาจนหลงลืมความสวยงามของชีวิต เราก็เหมือนคนที่ดวงตามืดบอดขึ้นไปทุกที ต้นทุนทุกคนไม่เคยเท่ากัน..
ความพยายามของแต่ละคนไม่เคยเท่ากัน แต่โอกาสในการมีความสุข เราเชื่อว่าเท่ากัน
(ถ้าเราเปิดรับมันให้เข้ามาในชีวิต) มองให้เห็นความสุขในชีวิตบ่อยๆ นะ รักมันในแบบที่มันเป็น..
และถ้าหากเราสามารถทำอะไรสักอย่างได้ จงเปลี่ยนแปลงและทำมันให้ดีขึ้น
เตือนสติได้ดีมาก เมื่อคนเราเกิดมา มีต้นทุนชีวิตที่ไม่เท่ากัน
ณ โรงพบาลแห่งหนึ่ง คุณยท่านหนึ่ง มาหาหมอ หลังจากคุณหมอตรวจเรียบร้อยแล้ว และ สั่งจ่าย ห้องเก็บเงิน เรียกชื่อย เพื่อจ่ายเงินค่า
คุณย ควักเงินแบงค์ 20 มา 1 ใบ พนักงานเก็บเงิน แจ้งค่า จำนวน 55 บาท ยบอกไม่มีเงินเลย ยมีแบงค์ 20 ใบเดียว…!!
พ ร ะ ส ง ฆ์ รูปหนึ่ง นั่งอยู่หน้าห้องจ่ายพอดี ซึ่งกำลังรอรับเหมือนกัน ได้ยินทุกอย่าง
เลยถามพนักงานว่ายเป็นอะไรละโยม พนักงานบอกว่า … ยไม่มีเงินจ่ายค่าคะ
พ ร ะ เลยช่วยย จ่ายค่าให้ย จำนวน 55 บาท
ย กราบขอบคุณ พ ร ะ ส ง ฆ์ รูปนั้น หลังจากนั้น ยกลับมานั่งที่เก้าอี้ ยเดินด้วยความลำบาก เพราะปวดหลัง ยเดินมานั่งข้างๆ พ ร ะ เลยพูดคุยกันระหว่างยรอรับ
พ ร ะ : ️ยมากับใครละ
ย : ยมากับเพื่อนบ้าน เขามาเอา ยเลยมากับเขา จะได้ไม่ต้องเสียค่ารถ
พ ร ะ : ทำไมลูกๆ หลานๆ ของย ไม่มาด้วย ยเดินแทบไม่ไหวแล้วนะ
ย :️ ลูกของย ไม่ได้มาสนใจอะไรยหรอก เราไม่มีเงินให้เขา
แล้วเขาไม่สนใจยหรอก ยมีตังค์ 120 บาท ยบอกยจะไปหาหมอ
มันยังเอาของยไป 100 บาท ยเลยเหลือ 20 บาท
นี้แหล่ะ เงินคนแก่ออก (เงินผู้สูงอายุ) ลูกก็มาเอาไปหมด เหลือไว้ให้ย 20 บาท
พ ร ะ : ( พ ร ะ ส ง ฆ์ อึ้งเลย ถึงกับหน้าซีด) เกือบ 10 โมงแล้ว ถามยว่า ยกินข้าวหรือยัง
ย : ยยังไม่ได้กินข้าวเลยตั้งแต่เช้า ยมาตั้งแต่เช้ารีบมารอคิว
เพราะคิวว กว่าหมอจะมาจากคลินิคที่บ้าน เพื่อมาเข้าเวรที่โรงพบาล ยก็รอจนหิว
พ ร ะ :️ แล้วยหิวไหมละ
ย : ยก็หิวอยู่ แต่ยจะไปกินที่บ้าน ยไม่มีตังค์ซื้อข้าวกินหรอก
พ ร ะ : งั้น อาตมา พายไปกินข้าวนะ ยจะได้ไม่หิว
หลังจากยรับแล้ว พ ร ะ ส ง ฆ์ ก็พายไปกินข้าว ยกินราดหน้า 1 จาน กับน้ำ 1 ขวด
หลังจากกินข้าวเสร็จ ยมานั่งรอเพื่อนบ้านเพื่อจะกลับ
เพื่อนบ้านยยังไม่เสร็จจากการพบหมอ เพราะหมอมาช้ามาก
ที่บรรยมาทั้งหมดนี้ไม่ได้ต้องการอะไร แค่อกบอกลูกๆ หลานๆ ทุกคนว่า …
“แม่ไม่มีทั้งหมดที่จะให้ แต่ลูกๆ หลานๆ จะได้ทั้งหมดที่แม่มี”
อกให้ลูกๆ หลานๆ หันกลับมาดูแลท่านสักนิด ก่อนที่ท่านจะไม่อยู่กับคุณ ในวันที่คุณคิดได้
ขอขอบคุณที่มา จาก พ ร ะ วาสิฏฐีตโร สิงห์โหมุณี
